มัทนะพาธา1

บทละครพูดที่ได้ยกตัวอย่างมาให้ได้ศึกษาเป็นภาคบนสวรรค์ตอนที่สุเทษณ์เทพได้ขอความรักจากนางมัทนาแต่นางยังยืนกรานปฏิเสธทำให้สุเทษณ์โมโหสาปนางให้ลงมาเกิดโลกบนโลกมนุษย์เป็นดอกกุหลาบและกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ตอนคืนวันเพ็ญ เหตุการณ์นี้จึงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวความรักอันเป็นตำนานแห่งดอกกุหลาบ ในที่นี้จะแปลตามบทให้ด้วย เริ่มตื่นเต้นแล้วสิ …. มาอ่านกันเล้ยยยย

บทละครพูดคำฉันท์ เรื่อง มัทนะพาธา

องก์ที่ 1

          (มายาวินประนมมือและนั่งบริกรรม,  พิณพาทย์ทำเพลงตระสันนิบาต.  ทุกๆคนตั้งตาคอยมองดู  พอถึงรัวท้ายตระ  มัทนาเดินออกมา,  ตาจ้องเป๋งไม่แลดูใคร  และกิริยาอาการเป็นอย่างคนที่ยังหลับอยู่,  และพูดหรือแสดงกิริยาอย่างคนที่ฝัน.  สุเทษณ์ลุกจากบัลลังก์ลงมาต้อนรับด้วยความยินดี,  แต่ครั้นเห็นมัทนาจังงังอยู่  ไม่ยิ้มแย้มก็ชะงัก, แล้วหันไปพูดกับมายาวิน.)

[สุรางคณา, 28.]

สุเทษณ์    นางมาแล้วไซร้     แต่ว่าฉันใด                       จึ่งไม่พูดจา

มายาวิน    นางยังงงงวย       ด้วยฤทธิ์มนตรา, แต่ว่าตูข้า     จะแก้บัดนี้   (พูดสั่งมัทนา)

              ดูก่อนสุชาตา              มะทะนาวิไลศรี

              ยามองค์สุเทษณ์มี        วรพจน์ประการใด,

              นางจงทำนูลตอบ         มะธุรสธตรัสไซร้ ;

              เข้าใจมิเข้าใจ              ฤก็ตอบพะจีพลัน.

              มัทนา เข้าใจละเจ้าข้า,   ผิวะองค์สุเทษณ์นั้น

              ตรัสมาดิฉันพลัน            จะเฉลยพระวาที

ความหมาย : สุเทษณ์พูดกับมายาวิน หลังจากที่นางมัทนาต้องมนต์สะกดว่า “ทำไมนางมัทนา มาแล้ว ถึงไม่พูดไม่จา”  มายาวินจึงตอบว่า “นางมัทนายังถูกมนต์สะกด ”  จึงถอนมนต์สะกดนั้น  แล้วพูดสั่งนางมัทนา ดูก่อน นางมัทนาผู้มีรูปโฉมงดงาม  ถ้าหากว่าท่านสุเทษณ์ถามอะไรเจ้า เจ้าจงตอบด้วยถ้อยคำที่อ่อนหวาน ไม่ว่าเจ้าจะเข้าใจหรือไม่เข้าใจก็ตาม ก็จงตอบโดยเร็วพลัน นางมัทนา จึงตอบว่า ข้าเข้าใจแล้วถ้าหากองค์สุเทษณ์นั้น ตรัสถามอะไร  หม่อมฉันจะตอบในทันที 

  ศัพท์ในการอ่านในวันนี้คือ

1.   ทำนูล = ทูล

2.   มะธุรส = อ่อนหวาน
3.   พะจี = คำพูด

เป็นไงละเริ่มตื่นเต้นกันแล้วสิ ..... รออ่านตอนต่อไปได้เลย ถ้ายังไม่เบื่อ ตอนนี้ขอตัวไปหาไรกินก่อนนร้าา

ขอบคุณสำหรับ ... การเข้ามาอ่านนะคะ

เรื่องย่อมัทนะพาธา

เรื่องย่อ

มัทนะพาธา

ภาคสวรรค์ : กล่าวถึงสุเทษณ์เทพบุตร ซึ่งในอดีตกาลเป็นกษัตริย์ครองแคว้นปัญจาล มัทนาเป็นพระธิดากษัตริย์ของแคว้นสุราษฎร์ สุเทษณ์ได้ส่งทูตไปสู่ขอนาง แต่ท้าวสุราษฎร์พระบิดาของนางไม่ยอมยกให้ สุเทษณ์จึงยกทัพไปรบทำลายบ้านเมืองของท้าวสุราษฎร์จนย่อยยับ และจับท้าวสุราษฎร์มาเป็นเชลยและจะประหารชีวิต แต่มัทนาขอไถ่ชีวิตพระบิดาไว้ โดยยินยอมเป็นบาทบริจาริกาของสุเทษณ์ ท้าวสุราษฎร์จึงรอดจากพระอาญา จากนั้นมัทนาก็ปลงพระชนม์ตนเอง และไปเกิดเป็นเทพธิดาบนสวรรค์นามว่า มัทนา ส่วนท้าวสุเทษณ์ก็ทำพลีกรรมจนสำเร็จ เมื่อสิ้นพระชนม์ก็ไปบังเกิดบนสวรรค์เช่นกัน ด้วยผลกรรมที่เคยได้นางมาเป็นคู่ทำให้มีโอกาสได้พบกันอีกบนสวรรค์ แต่นางมัทนาก็ยังไม่มีใจรักสุเทษณ์เทพบุตรเช่นเดิม

ณ วิมานของสุเทษณ์ ได้มีคนธรรพ์เทพบุตร เทพธิดาที่เป็นบริวารต่างมาบำเรอขับกล่อมถวาย แต่ถึงกระนั้นสุเทษณ์เทพบุตรก็ไม่มีความสุข เพราะรักนางมัทนา แต่ไม่อาจสมหวังเพราะผลกรรมที่ทำไว้ในอดีต จึงให้วิทยาธรชื่อมายาวินใช้เวทมนตร์คาถาไปสะกดให้นางมายังวิมานของสุเทษณ์เทพบุตร ฝ่ายมัทนาเมื่อถูกเวทย์มนตร์สะกดมา สุเทษณ์จะตรัสถามอย่างไรนางก็ทวนคำถามอย่างนั้นทุกครั้งไป จนสุเทษณ์เทพพระบุตรขัดพระทัย รู้สึกเหมือนตรัสกับหุ่นยนต์ จึงให้มายาวินคลายมนตร์สะกด เมื่อนางรู้สึกตัวก็ตกใจกลัวที่ล่วงล้ำเข้าไปถึงวิมานของสุเทษณ์เทพบุตร สุเทษณ์เทพบุตรถือโอกาสฝากรัก มัทนาแสดงความจริงใจว่านางไม่ได้รักสุเทษณ์เทพบุตรจึงไม่อาจรับรักได้ เมื่อได้ยินดังนั้นสุเทษณ์เทพบุตรรู้สึกกริ้วนางมัทนาเป็นที่สุด จึงสาปให้มัทนาจุติจากสวรรค์ไปเกิดเป็นดอกกุหลาบในป่าหิมาวันในโลกมนุษย์ และเปิดโอกาสให้นางกลายร่างเป็นมนุษย์ได้เมื่อถึงคืนวันเพ็ญเพียงหนึ่งวันกับหนึ่งคืนเท่านั้นเมื่อใดที่นางมีรักเมื่อนั้นจึงจะพ้นคำสาปและกลายร่างเป็นมนุษย์ได้อย่างปกติ หากเมื่อใดที่นางมีทุกข์เพราะความรักก็ให้นางอ้อนวอนต่อพระองค์จึงจะยกโทษทัณฑ์ให้ ดังนั้นจึงสรุปได้ว่าสาเหตุของปมขัดแย้งในเรื่อง คือ สุเทษณ์รักนางมัทนาแต่นางไม่รักตอบ

ภาคพื้นดิน : พระฤๅษีได้ขุดเอาดอกกุหลาบจากป่าหิมาวันไปปลูกไว้กับอาศรม เมื่อคืนวันเพ็ญพระจันทร์เต็มดวง นางจะปรากฏโฉมเป็นมนุษย์มาปรนนิบัติรับใช้พระฤๅษี วันหนึ่งท้าวชัยเสนกษัตริย์แห่งนครหัสดิน เสด็จประพาสป่ามาถึงอาศรมพระฤๅษี ตรงกับคืนวันเพ็ญที่มัทนากลายร่างเป็นมนุษย์ และได้พบกับท้าวชัยเสนและเกิดความรักต่อกัน พระฤๅษีจึงจัดพิธีอภิเษกให้ ชัยเสนได้พานางกลับนครหัสดิน ท้าวชัยเสนหลงใหลรักใคร่นางมัทนามาก ทำให้นางจัณฑีมเหสี หึงหวง และอิจฉาริษยา จึงทำอุบายให้ท้าวชัยเสนเข้าใจผิดว่ามัทนาเป็นชู้กับนายทหารเอก นางมัทนาจึงถูกสั่งประหารชีวิต แต่เพชฌฆาตสงสารจึงปล่อยนางไป

นางมัทนากลับไปยังอาศรมพระฤๅษีและวิงวอนให้สุเทษณ์เทพบุตรช่วย สุเทษณ์เทพบุตรได้ขอความรักนางอีกครั้งหนึ่งแต่นางปฏิเสธ สุเทษณ์เทพบุตรจึงสาปให้นางเป็นดอกกุหลาบตลอดไป

หลังจากนี้เราจะได้มาพบกับ แบบบทกลอนกัน สำหรับวันนี้ ขอตัวไปอ่านหนังสือสอบก่อนนะ ฝันดีทุกคน

มัทนะพาธา

มัทนะพาธา

         มัทนะพาธา เป็นวรรณคดีประเภท “บทละครพูด” พระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6ด้รับยกย่องจากวรรณคดีสโมสรว่า “เป็นยอดของบทละครพูดคำฉันท์”ด้วยการเลือกถ้อยคำที่สื่ออารมณ์ความรู้สึกของตัวละครได้ดีเยี่ยม

         ที่เลือกศึกษาวรรณคดีนี้ก็เพราะเนื้อหาน่าสนใจ สื่อแนวความรักที่โศกนาฏกรรม จบแบบไม่สวย จึงอยากติดตาม จะว่าที่ไหนมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ก็ว่าได้

          ความเป็นมา : มัทนะพาธา แปลว่า “ความเจ็บปวดหรือความเดือดร้อนเพราะความรัก”

บทละครพูดคำฉันท์ เรื่อง มัทนะพาธา หรือ ตำนานดอกกุหลาบ มีลักษณะเป็นบทละครพูดคำฉันท์ จำนวน ๕ องค์ (ตอน) แบ่งเป็น ๒ ภาค คือ ภาคสวรรค์และภาคพื้นดิน เป็นบทพระราชนิพนธ์จากจินตนาการในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ ๖)
          นางเอกของเรื่องมีนามว่า “มัทนา”ซึ่งมีความหมายว่า “ความลุ่มหลง หรือความรัก”แทนคำว่า “กุพชกะ” ที่แปลว่าดอกกุหลาบ บทละครพูดคำฉันท์ เรื่อง มัทนะพาธา พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเริ่มพระราชนิพนธ์เมื่อวันที่ ๒ กันยายน ๒๔๖๖ ณ พระราชวังพญาไท และเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ ๑๘ ตุลาคม ปีเดียวกัน ( ๑ เดือน ๑๖ วัน ) เมื่อพระราชนิพนธ์เสร็จก็พระราชทานแก่สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิ์ศจีพระวรชายา 


ติดตามเนื้อเรื่องได้เร็วๆนี้ ..... ฝากติดตามด้วยนร้าา ฝันดีค่ะ

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

 งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา แต่มิตรภาพยังคงไม่หายไป บายเนียร์ เอกคณิต ขอแสดงความยินดี แด่รุ่นที่ปี 5 ทุกคน พี่เป็นตัวอย่างที่ดีแก่น้องๆ น้องน้องจะสานต่อ วัฒนธรรมของเอกคณิต วัฒนธรรมการไหว้ และสิ่งดีๆ ที่พวกพี่ ได้สร้างไว้ ขอให้รุ่นพี่ทุกคน สอบบรรจุได้ ดังใจหวัง สมปรารถนาทุกประการ

พรุ่งนี้มีสอบ นอนก่อนนะไดอารี่ ไว้จะมาเขียนใหม่นะ good night...

ลมหายใจออก ดั่งดอกไม้บานน

ความสุขเล็กๆน้อยๆ ยิ้มวันละนิดชีวิตแจ่มใส

สุขสันต์วันเกิดน้องบิม

เพื่อนรัก